universe of Sorrow

March 21, 2007

Pir Fazal Hussain Gujrati’s Ghazal is hereunder – It’s in punjabi - you’ll find it in roman, in Shahmukhi and image of it in Shahmukhi –  and a poor translation

in Roman

mein kaihRi apnay darda`n dee duniya wich waSSa`n ki daSSa`n?
kiss gaLLay paeya`n ro ro kay chehray tay laSSa`n kee dassa`n?

mein TurYa jungle bailay nu, oh habal wareedo`n naihRay see,
ik paanay waalay paaiya`n san kujh puThiyan daSSa`n kee daSSa`n?

oh ishq nahin jo lag jaey tay gorr uraiRay leh jae`y
eih chaRiya`n hoeya`n fair kaddi lathiyaa`n nahin kaSSa`n kee daSSa`n?

bHan mathay nu farhaad leya, pani dee nehar wagaai naa,
mein jaari keetiyan Khoon diyan akha`n thie`n kaSSa`n kee daSSa`n?

hadd ohdi jitho`n Turdi aey mukdi aey hadd tassawar dee,
mein einwain kaam khayaala`n day pya GhoRay kaSSa`n kee daSSa`n?

rung khuliya meri wehshat da ho kaTThay kujh hamdard gaey,
o ro ro puchan haal mera, mein khiRR khiRR haSSa`n kee daSSa`n?

koi wekhay merayaa`n zakhma`n nu, koi bharnay dee tajveez karray
koi ajaiya`ha sayaana diSSay naa, mein kinhu daSSa`n kee daSSa`n?

kiun Fazal sodai hoya aeyn, pallay diyaa`n leera laai`yaa`n nee?
phaRR paLLa loki puchday nay, mein paLLa khaSSa`n kee daSS`an?

in Shahmukhi (Punjabi in Urdu Script)

میں‌کیہڑی اپنے درداں دی دُنیا وچ وسّاں کی دسّاں
کس گلّے پیئاں رو رو کے چہرے تے لسّاں کی دسّاں

میں ٹُریا جنگل بیلے نوں اوہ حبل وریدوں نیڑے سی
اک پانے والے پایاں سن کُجھ پُٹھیاں دسّاں کی دسّاں

اوہ عشق نہیں جو لگ جائے تے گور اُریڑے لہہ جائے
ایہہ چڑھیاں ہوئیاں فیر کدی لتھیاں نہیں کسّاں کی دسّاں

بھن متھے نوں فرہاد لیا پانی دی نہر وگائی نہ
میں جاری کیتیاں خون دِیاں اکھاں تِھیں کسّاں کی دسّاں

حد اوہدی جِتھوں ٹُردی اے مُکدی اے حد تصور دی
میں اینویں کام خیالاں دے پیا گھوڑے کسّاں کی دسّاں

رنگ ُکھلیا میری وحشت دا ہو کٹھے کجھ ہمدرد گئے
اوہ رو رو پُچھن حال میرا میں‌کِھڑ کِھڑ ہسّاں کی دسّاں

کوئی ویکھے میریاں زخماں نوں کوئی بھرنے دی تجویز کرے
کوئی اجیہا سیانا دِسّے نہ میں‌کِنہوں دّساں کی دسّاں

کیوں فضل سودائی ہویا ئیں پلّے دیاں لیراں لاہیاں نی
پھڑ لوکی پلّا پچھدے نیں میں پلّا کھسّاں کی دسّاں 

 Pir Fazal Hussain Gujrati’s poem - mein kaihRi apnay darda`n dee duniya wich waSSa`n ki daSSa`n?

Translation

What shall I say to you  about my world that is full of pain and sorrow?
why did my tears caused wrinkles & lashes on face? What shall I say?

I went towards forest to be alone and to find the Lord – who is nearer than my aorta
some ill-informed told me the wrong way – what shall I say?

That is not love which leaves you before your death,
fever of Love doesn’t go away – what shall I say?

Farhad failed in his efforts and couldn’t even dug a canal of water,
river of blood started from my eyes – what shall I say?

His limits/boundary starts there – where the limits of imagination ends,
whats the use of my imagination then? – what shall I say?

when people came to know about me – some friends got together,
they were crying to see me – I was laughing – what shall I say?

some are looking at my wounds and some are suggesting methods to heal them,
but the One I am looking for is no where – what shall I say?

Fazal, why have you gone mad – why have you torn your dress?
people are trying to know about my madness, I am trying to avoid them – what shall I say?

Please correct my translation as I am not good at it

-Aasim